19.2 "Zajebiście się nada, bo ogólnie gada"

Nie chcę w każdym kolejnym poście narzekać na to jaki jest mój facet, bo też święta nie jestem. Pisanie o każdej kłótni, o każdym złym słowie, o każdej zgodzie, aj tam. Jest różnie, jakby kogoś to interesowało. Głównym powodem takiej huśtawki nastrojów u nas jest to, że S. skończyły się antydepresanty i niestety wróciły nerwy, lęki, krzyki i przede wszystkim GŁÓD. Głód alkoholowy. To on jest główną przyczyną jego nagłych krzyków kierowanych w moją stronę (halo, przecież S. nie należy do tych którzy unoszą głos!).

Zauważyłam też, że nie krępuje się nawet włączyć te obleśne filmy kiedy siedzę pół metra obok! Co z tego że wyciszone, że chowa jak wstaję, co z tego, że się nie dotyka. I tak jest to dla mnie oczywiste co robi. Chodzę, proszę, krzyczę, płaczę, że nie chcę wiedzieć, że nie chcę widzieć, nie chcę być za ścianą kiedy musi to oglądać, żeby nie robił tego pod prysznicem dwa razy dziennie, bo rachunki za wodę przychodzą kosmiczne! Ale co z tego. Jeszcze jakiś czas temu mówiłam "brakuje tego, żeby oglądał przy mnie". No i mam. Teraz mogę śmiało powiedzieć, że "brakuje, żeby oglądał ZE mną". Litości...

Ale mniejsza już z tym tematem. Męczę go i męczę, użalam się, wiem, że nic nie zdziałam, pozostało mi tylko pogodzić się.

Zatem dzień minął w większości na kłótniach, milczeniu, pornolach i.. montowaniu telewizora! Tak jest. Tyle gadał o tym, że chce telewizor, że ten , który mamy teraz trzeba wyrzucić bo matryca jest zepsuta, co powoduje czarne pasy na środku ekranu. I proszę... Nie wiem jak to zrobił, nie wiem jak to możliwe, że udało mu się dostać na raty telewizor. Ale dostał, cieszy się, grzebie, bawi, ściąga filmy w 3D. Wszystko jest dla ludzi. Nam zapewnia wszystko co najlepsze, dla synka załatwił wszystko, meble do mieszkania, lodówka pełna. Więc zasłużył. Mi szczerze mówiąc telewizor był obojętny, pochłaniacz czasu, zagłuszacz ciszy, spoko, jakąś muzykę w tle można puścić...